IFTAR @ Dubai

നല്ല ഒരു ഇഫ്താര്‍ കഴിഞ്ഞു, അല്പം നേരം Dubai Mall ലൂടെ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞു ...സുഹൃത്തിനെയും കുടുംബത്തെയും വീട്ടില്‍ ഇറക്കി, എന്‍റെ താമസ സ്ഥലം എത്തിയപോഴേക്കും സമയം 02:00am. എപ്പോഴത്തെയും പോലെ താമസ സ്ഥലിന്‍റെ തൊട്ടു മുന്നില്‍ പാര്‍ക്ക്‌ ചെയുന്ന "പട്ടാനിയെ" മനസ്സില്‍ സ്നേഹ വാത്സല്യത്തോടെ ഓര്‍ത്ത്, കഷ്ട്ടപെട്ടു ഒരു വിധം ഞാന്‍ കാര്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു വീട്ടിലേക്കു കയറി....

പാട്ട് കേള്‍ക്കുവാന്‍ എടുത്ത ഫ്ലാഷ് ഡ്രൈവ് ...അതി രാവിലത്തെ വെയില്‍ അടിച്ചാല്‍ ഉള്ള ഗതി ഓര്‍ത്തപ്പോ. [അതും 32GB alle]..മറന്നെങ്കില്ലും വീണ്ടും പുറത്തു ഇറങ്ങി കാറില്‍ നിന്നും എടുത്തു...
തിരികെ അകത്തേക്ക്...വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക്...
വാതില്‍ അടച്ച ശബ്ദത്തോട് ഒപ്പം തന്നെ...ഒരു വന്‍ അലര്‍ച്ചയോടെ...അരി ചാക്ക് എടുത്തു ഇടുന്ന ഒച്ചപാടും ബഹളത്തോടും കൂടി ഞാനും എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഫ്ലാഷ് ഡ്രൈവും താക്കോല്‍ കൂട്ടവും തെക്ക് വടക്കായി...പല വഴി ചിന്നി ചിതറി....

എവിടെ ഒക്കെയോ ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടെങ്കില്ലും കയ്യിലൂടെ തറച്ചു കയറുന്ന പെരുപ്പും വേദനയും കാരണം ഒരു ഏത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല...
എന്‍റെ വൃത്തികെട്ട അലര്‍ച്ചയും ശബ്ദവും കേട്ട് അടുത്ത മുറിയില്‍ നിന്നും പാഞ്ഞു വന്ന മകനും ഭാര്യയും ഒരേ സ്വരത്തില്‍  "എന്താ"....എന്ന് ചോദിച്ചു.

വേദന കടിച്ചു അമര്‍ത്തി....ഞാന്‍ തിരികെ പറഞ്ഞു....'എന്നെ എന്തോ കടിച്ചു'
വന്ന അതെ സ്പീഡില്‍ മകന്‍ തിരികെ റൂമിലേക്ക്‌ പാഞ്ഞു..., സ്നേഹ സമ്പന്നയ ആയ ഭാര്യ വളരെ വേഗത്തില്‍ ചുറ്റും കണ്ണുകള്‍ ഓടിച്ചു....പറഞ്ഞു...

'ഒരു കടന്നല്‍'...

ഞാന്‍ പകുതി അടച്ച കണ്ണുകളുമായി അവള്‍ പറഞ്ഞ അതെ ദിശയിലേക്കു ബുദ്ധിമൂട്ടി ഒന്ന് നോക്കി...

[അല്പം മുന്‍പ് വീടിനു ഉള്ളിലേക്ക് ഞാന്‍ കടന്ന അതെ നിമിഷം..തൊട്ടു അടുത്ത വീട്ടിലെ തുളസി ചെടികള്‍ എന്ന് അയല്‍ക്കാര്‍ അവകാശപെടുന്നതും.... 'ഈ കാട് എന്ന് വെട്ടി തളിക്കും" എന്ന് ഇടയ്ക്കു, സ്വയം പറയ്യാര്‍ ഉള്ളതുമായ കാട്ടില്‍ നിന്നും ശര വേഗത്തില്‍...വീട്ടിനുള്ളിലെ വെട്ടം കണ്ടു പാഞ്ഞു വന്നതും ആവാം ആ കടന്നല്‍...ആശാരി പണിക്കു ഇടയില്‍ ഉളി മൂര്‍ച്ച ഇടുന്ന പോലെ...അവനും ആ ചീള് 'കടന്നല്‍' തന്‍റെ കൊമ്പുകള്‍ ഉരസി അര്‍മാദിക്കുന്നു...]

"പ്ടെ"...കണ്ണ് അടച്ചു തുറക്കും മുന്‍പെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു....തിളക്കമാര്‍ന്ന ചിറകുകളും...കൊമ്പുകളും എല്ലാം അവളുടെ ചെരിപ്പിന് അടിയേറ്റു "പടമായി"...ചെരുപ്പ് ശക്തമായി താഴേക്ക്‌ വലിച്ചു എറിഞ്ഞിട്ട് നടന്നു നീങ്ങുന്നതിന്‍റെ ഇടയില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു....

"ഇങ്ങനെ... ഉണ്ടോ ഒരു സാധനം...?

[പ്രായത്തിനു ഉതകാത്ത....എന്‍റെ അലര്‍ച്ചയോ...അതോ....കുത്താന്‍ അറിയാത്ത കടന്നലിനെ..പഴിച്ചതോ.....ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല....]

പത്തു ഇരുപത്തി അഞ്ചു വര്‍ഷം മുന്‍പ് എപ്പോഴോ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള ആ കടച്ചലും...മരവിപ്പും...വേദനയും ഒരിക്കല്‍ കൂടി അറിയുകയും സഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം ഓര്‍മ്മകള്‍ പാളയം ചന്തയിലെ...ഉരുള കിഴങ്ങ് വില്പനക്കാരനെ അനുസ്മരിപിക്കും വിധം ഞാന്‍ നിലത്തു കുറെ ഏറെ നേരം....തളളി നീക്കി..."എന്നെ തന്നെ"...

 

 

[Wrote on 10th August 2012]