ഏകദേശം ഒന്നര വര്ഷത്തിനു ശേഷം വീണ്ടും സൈറ്റിലേക്ക് [മറ്റൊരുവന് അവധിക്കു പോയതിനു പകരമായി] നിയോഗിക്കപെട്ടത്തിന്റെ അമര്ഷവും നീരസവും ഉള്ളില് ഒതുക്കി അതി രാവിലെ തന്നെ ഓഫീസിലേക്ക് പതിവ് പോലെ കുടി ഇരുത്ത പെട്ടു...
കൃത്യം 8:00 മണിക്ക് തന്നെ അര്ബാബ് [ഉടയോന് അറബി] പ്രത്യക്ഷപെട്ടു...
പതിവ് സംബോധനകളും വിശേഷങ്ങളും പരസ്പരം ചോദിച്ചു അറിഞ്ഞു...മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ...അദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു താഴേക്ക് പടവുകള് ഇറങ്ങി...താഴെ എത്തിയതും ഞാന് വെറുതെ മൊഴിഞ്ഞു...
കൃത്യം 8:00 മണിക്ക് തന്നെ അര്ബാബ് [ഉടയോന് അറബി] പ്രത്യക്ഷപെട്ടു...
പതിവ് സംബോധനകളും വിശേഷങ്ങളും പരസ്പരം ചോദിച്ചു അറിഞ്ഞു...മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ...അദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു താഴേക്ക് പടവുകള് ഇറങ്ങി...താഴെ എത്തിയതും ഞാന് വെറുതെ മൊഴിഞ്ഞു...
'വേയിന് ഇന്ത സിയറ' [അങ്ങയുടെ കാര് എവിടെ]
ഫി...ഹാഥ അബയിത്...[ആ വെളുത്ത കാര് ആണ്]
നീണ്ടു നിവര്ന്ന് ഒരു പുതു പുത്തന് ടൊയോട്ട ആവലോന് അല്പം അകലെ രാവിലത്തെ വെയിലില് ഗമയോടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ...മനസ്സില് പറഞ്ഞു...'അങ്ങനെ ആവലോനും ലിസ്റ്റില് ആയി'...[ മിക്ക ആഡംബര കാറുകളില് കയറുമ്പോഴും ഒന്ന് മനസ്സില് കുറിച്ചിടുക പതിവാണ്...കാരണം ആ വക മുന്തിയ ഇനം കാറുകള് ഒന്നും ഒരിക്കലും സ്വന്തം ആക്കാന് വഴി ഇല്ല,.... പോരാത്തതിനു ഒരു വിധ പെട്ട എല്ലാ വണ്ടികളും കാണാ പാഠം ആയ മകനോട് ഒന്ന് വീമ്പു ഇളക്കാനും ഒരു അവസരം ആയല്ലോ ]...
അദേഹത്തിന്റെ കൂടെ മുന് സീറ്റില് ഇരുന്ന് കാര് സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു നീങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോള് ധൃതിയില് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ഇടാന് ഞാന് വെപ്രാളപെടുന്നത് കണ്ടപ്പോ അദേഹം എന്നോട് ആയി പറഞ്ഞു...
''ലാ ലാ മാ ഇരീദ്'' [വേണ്ട വേണ്ട അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല]
'കലക്കി'..എന്ന് ഞാന് മനസ്സിലും...''സയന്"'' [ഫൈന്] എന്ന് ഞാന് തിരികെ പറയുകയും ചെയ്തു...[സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ഇല്ലാതെ ഈ കാലം അത്രെയും യാത്ര ചെയ്യാന് പറ്റിയിട്ടു ഇല്ല]...ആ വിഷമം മാറി കിട്ടി...
വിശാലമായ ആ സീറ്റില് നന്നായി അമര്ന്നു ഇരുന്നു...എന്നിട്ടും സ്ഥലം ബാക്കി...'കൊള്ളാമല്ലോ വണ്ടി'...എന്ന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു വെറുതെ ഒന്ന് അദേഹത്തെ നോക്കി...പറഞ്ഞത് പെട്ടന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു എടുക്കേണ്ടി വന്നു...സീറ്റ് എന്ന ഒരു സാധനമേ കാണ്മാനില്ല... പാവം വളരെ ബുദ്ധിമൂട്ടി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഇത്ര വില കൊടുത്ത് എന്തിനാണാവോ ഈ വണ്ടി എന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയി...
വണ്ടി അനങ്ങി തുടങ്ങിയത് മുതല് മൊബൈല് ഫോണ് ഇടതടവില്ലാതെ ശബ്ദിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...ഒരു കണക്കിന് അത് നന്നായി...അല്ലെങ്കില് അറബി പെട്ടന്ന് മലയാളം പഠിച്ചാനെ...!
അങ്ങനെ സൈറ്റില് എത്തിപ്പെട്ടു...അവിടെ കോണ്ട്രാക്ടര് വേഷം അണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ 'വലിയ' അഫ്ഗാനി മനുഷ്യന്...!!,!! അയാളുടെ ഒരു ചൂണ്ടു വിരല് എന്നെ പോലെ... [ശരാശരി എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നു... :) ]ഉള്ള ആളിന്റെ മൂന്ന് വിരല് ചേര്ത്ത് വച്ചാലേ വലുപ്പം തികയു...അയാളുടെ കൈയില് ഒരു കൊച്ചു മൊബൈല് വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി...അയാളുടെ കൂടുതല് 'ഫ്രെയിം വര്ക്ക്' നോക്കി നില്ക്കാന് മെനക്കെടാതെ...വന്ന പണി തീര്ക്കാം എന്ന് കരുതി...ഏന്തി വലിഞ്ഞു മേലേക്ക് കയറി...പേരിനു ഒരു ചെക്കിംഗ്...[സംഭവത്തിനു ഉത്തരവാദി ഞാന് അല്ലാലോ...ഞാന് വെറും ഒരു പകരക്കാരന്......, എന്ന് ഞാന് ഇടയ്ക്കു സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു...]
സത്യസന്ധമായി പണി [ചുമ്മാ ജാഡ]...എടുക്കുന്നു എന്നാ വ്യാജേന ഓരോ മുറികളിലായി [സൈറ്റ് ഒരു വില്ല ആണ്] കയറി ഇറങ്ങുക ആയിരുന്നു..ഒരു കിടപ്പ് മുറിയുടെ ചുമരില് രണ്ടു അടി നീളത്തില് കുത്തി ഇറക്കി ഇരിക്കുന്ന വാര്ക്ക കമ്പിയില് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവര് തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നില് ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നം ഉയര്ത്തി...ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള് ഞാന് കുറച്ചു നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്ന് പോയി...രാവിലെ ഏതോ പണിക്കാരന് കഴിച്ചിട്ട് ബാക്കി വന്നു പകുതി കുബൂസ് ഭംഗി ആയി പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നു...പിന്നീടു കഴിക്കുവാന് വേണ്ടി...ഞാന് അടുങ്ങുന്ന എത്രയോ പേര് ഭക്ഷണം പുല്ലു പോലെ വലിച്ചു എറിയുന്നു...നിര്വികാരതയോടെ നോക്കി നില്ക്കാനെ ആയുള്ളൂ...
മോഹന്ദീസ്..താല് ഫോക്ക് ഷോയി...[എഞ്ചിനീയര്, ദയവായി മുകളിലേക്ക് വരൂ]...ഉടയോന് ബഹുമാനത്തോടെ ആണ് മുകളില് നിന്നും പറഞ്ഞത് എങ്കിലും...എനിക്ക് എന്തോ കേറി വാടാ പുല്ലെ മുകളിലേക്ക്..ചുമ്മാ വായി നോക്കി നില്ക്കാതെ...എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ തോന്നി...!!
ഒരു വിധം എല്ലാ തിടുക്കത്തില് നോക്കി തീര്ത്തു മുകളിലേക്ക് കയറി...[വന്നത് പാരപെറ്റിന്റെ വാര്പിനു ആയിരുന്നു]
പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് നല്ലവണ്ണം വീണ്ടും വീണ്ടും പഠിച്ചു ഉറപ്പിച്ചു 'ഐറ്റം' ആണ് ഞാന് ചെക്കിംഗ് എന്ന് പറഞ്ഞു എത്തി പെട്ട് ഇരിക്കുന്നത്...[Structural Checking]
............................
''ഓക്കേ'' പറഞ്ഞു വാര്പിനു അനുമതി നല്കി...
തനി ആര്ട്ട് ഫിലിം പോലെ ഒരു ഒരു ട്രക്കും [കോണ്ക്രീറ്റ് പമ്പും] അതിനെ അനുഗമിച്ചു കോണ്ക്രീറ്റ് നിറച്ചു മറ്റൊരു ട്രക്കും...പതുക്കെ വന്നു നിന്ന്...ഓരോരുതാരായി ഇറങ്ങി...
സത്യം, എ'ന്റെ പിടി വിട്ടു...മണി 10 ആയി...പെട്ടന് തീര്ത്തു വരം എന്ന് കരുതി കഴിക്കാതെ വച്ച രാവിലത്തെ ദോശ ആഫീസില് ഇരിക്കുക അല്ലെ....അതിന്റെ അവസ്ഥ എന്തായ്യോ എന്തോ...
അര മണിക്കൂര് കൊണ്ട് പണി തുടങ്ങി...കോണ്ക്രീറ്റ് ഒഴുകി തുടങ്ങിയ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ അകത്തു സ്ടയര് റൂമില് ഇരുന്ന ഞാന് പുറത്തേക്കു വന്നു...ശരിക്കും ഞെട്ടി...കുറെ മുന്പ് താഴെ വച്ച് കണ്ട ആ ആജാന ബാഹു അഫ്ഗാനി...നഗ്ന പാദങ്ങളില് പാരപെറ്റിനു മുകളിലൂടെ ഓരോ ഇഞ്ച് വലുപ്പം ഉള്ള രണ്ടു പ്ലയിവൂഡില് (റൂഫ് നിരപ്പില് നിന്നും നാലര അടി പൊക്കത്തില് ഇരു വശമായി അടിച്ചു തീര്ത്ത ചട്ടകൂട്ടില് കൂടി) ആനയുടെ തുമ്പികൈയില് തൂങ്ങി ആടുന്ന പോലെ പമ്പിന്റെ അറ്റത് പിടിച്ചു കോണ്ക്രീറ്റ് ഒഴിച്ച് നീങ്ങുന്നു...തട്ടില് അങ്ങ് ഇങ്ങായി പൊങ്ങി നില്ക്കുന്ന ആണി...തറ നിരപ്പില് മുപ്പതു അടിയോളും പൊക്കത്തില് യാതൊരു സുരക്ഷ കവചങ്ങളും മുന്കരുതലും ഇല്ലാതെ അയാളുടെ പണിയോടു ഉള്ള ആത്മാര്ഥതയും അര്പണ മനോഭാവവും കണ്ടപ്പോള് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധവും കലിയും തോന്നി....[എനിക്ക് എന്നോട് അല്ല...ഉടയോന് അറബിയോട്...ജീവന്മരണ പോരാട്ടം പോലെ അവന് പണി എടുത്തിട്ട് അവനു എന്ത് പ്രയോജനമായിരിക്കും കിട്ടുക...അരയ്ക്കു ചുറ്റും ഒരു വടം എങ്കിലും കെട്ടുവാന് അറബിക്ക് അവനോടു ആയി പറയാം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി...] ശ്രദ്ധയില് പെടുതിയപോ...അവനു അത് ശീലമാണ് എന്നാ പോലെ ഒരു നോട്ടം തന്നു...[അതോ....നീ നിന്റെ പണി നോക്കി പോടാ ചെക്കാ എന്നോ....അറിയില്ല...] മനക്കട്ടി കൂടുതല് ആയതു കൊണ്ട് ഞാന് പതുകെ അകത്തു തന്നെ നിന്നു ....
..............................
പണിക്കു ഇടയില് ഉടയോന് എങ്ങോ പോയി [എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്] മാറി വന്ന കന്തൂറയും [അറബികളുടെ കുപ്പായം] വെടിപ്പായ മുഖവും ആയി വന്നു എന്നോട് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു....അപ്പോഴേക്കും മണി 11:30 ആയി... അഫ്ഗാനിയുടെ അര്പണ മനോഭാവത്തിനു മുന്നില് [മനസ്സില് നിന്നും അത് മായുന്നില്ല]..എന്റെ വിശപ്പിന്റെ ആന്തോളനം തന്നെ ഇല്ലാതെ ആയി...
............................
തിരിച്ചു വന്നു കാറില് കയറിയപോഴും അദേഹത്തിന്റെ ചെവിയില് മൊബൈല് ഫോണ് ഒട്ടിച്ചു വച്ച പോലെ ആയിരുന്നു....അനായാസം ഒരു വിരലില് സ്ടീയറിംഗ് തിരച്ചു ഫോണിന്റെ അങ്ങേ തലക്കല് നില്ക്കുന്ന ആള് കേള്ക്കുന്ന വിധം സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് ഞാന് കൌതുകത്തോടെ നോക്കി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു....
അനുവദനീയമായ രണ്ടു അക്ക വേഗ പരുധിയില് [ ടൌണില് ] നിന്നും മൂന്ന് അക്കത്തിലേക്ക് കാറിന്റെ സൂചിക നീങ്ങുന്നത് കണ്ടു ഞാന് അങ്ങനെ ഇരുന്നു...ഇടയ്ക്കു ഫോണിനു ഒരു ഒഴിവു വന്നപോ...ഞാന് അദേഹതോട് ചോദിച്ചു....
''സൈയര ജദീത്'' ? [പുതിയ കാര് ആണോ..?] വളരെ ബലം പിടിച്ചു അല്പം ഗമയോട് കൂടി അദേഹം
"ഹൈന് ജദീത്" [അതെ പുതിയത് ആണ്]
മസ്ബൂദ് ? [നല്ലത് ആണോ...കൊള്ളാമോ...അങ്ങനെ സന്ദര്ഭോചിതമായി പല അര്ഥങ്ങള് ഉള്ള വാക്ക്]
''ഹൈന് മസ്ബൂദ്''...
ഞാന് ചുറ്റും ഒന്ന് കൂടി നോക്കി..പുറമേ നിന്നും ഒട്ടും അകം കാണാത്ത സണ് ഫിലിം ഒട്ടിച്ച ഗ്ലാസും ഡാഷ് ബോര്ഡും എല്ലാം എല്ലാം...നോക്കി രസിക്കുക ആയിരുന്നു...അപ്പോള് മാത്രം ആണ് മുന് വശത്തെ ഗ്ലാസ് ശ്രദ്ധിച്ചത്...പകുതിയില് കൂടുതല് സണ് ഫിലിം ഒട്ടിക്കുന്നത് ചിന്തിക്കാന് പോലും നമ്മള് വരുത്തര്ക്ക് ആവില്ല...
ഒരു നെടുവീര്പോടെ ഞാന് പുറത്തു നോക്കി ഇരുന്നു...നാട്ടില്ലേ നമ്മുടെ ഊട് വഴികള് ഇങ്ങനെ മൂന്ന് അക്കങ്ങളില് കാറിന്റെ വേഗതയ്ക്ക് സാധിക്കുമോ.? ചിന്തകള് നീളുന്നതിനു മുന്പെ..തന്നെ ഒരു തിരശീല വീണു പെട്ടന്ന് തന്നെ...വേഗതയുടെ കണക്കു കൂട്ടല് പാളിയത് കാരണം വണ്ടി മിന്നല് വേഗത്തില് ചവിട്ടി നിര്ത്തേണ്ടി വന്നു...ഞാന് വണ്ടിക്കു മുന്നേ പായും പോലെ...അല്പം മുന്പ് ഭംഗി അസൂയയോടെ നോക്കി കണ്ട ഫ്രന്റ് ഗ്ലാസ്സിന്റെ ബലം പരിശോധിക്കേണ്ടി വന്നു....
[ഓ...വെറുതെയാ ...ചുമ്മാത... മുന്തിയ ആഡംബര കാര് എന്ന് ഒക്കെ പറയുന്നത്....ഗ്ലാസ്സ് റബ്ബര് ബീടിങ്ങില് നിന്നും ഒരു വശത്തു കൂടി പുറത്തേക്കു തെന്നി മാറി...ഞാന് ആ ഗ്ലാസും അറബിയെയും മാറി മാറി നോക്കി....]
ആ വലിയ മുഖത്തിലെ രണ്ടു ചെറിയ കണ്ണുകളില് തെളിയുന്നത് നന്നായി വായിക്കാമായിരുന്നു..
''എന്ത് പണി ആണ് ഡാ പൊട്ടാ നീ ഈ കാണിച്ചെ..?''
നിസഹായനായി തലയ്ക്കു കൈയും താങ്ങി ഉള്ള ഇരുപ്പു കണ്ടു എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് മനസ്സിലായില്ല...
ഗുണപാഠം:
[1] ട്രാഫിക് നിയമം കഴിവതും പാലിക്കാന് ശ്രമിക്കുക..[ബ്ലെറ്റ് ഇടാന് ശ്രമിച്ചവനെ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ നിമിഷത്തെ ഓര്ത്തു ആ പാവം വേദനിക്കുന്നു ഉണ്ടാവും]
[2] എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ട്ടപെട്ടാല് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുക
ശേഷം ഭാഗം നിങ്ങളുടെ യുക്തിക്ക് വിടുന്നു...
സിഗ്നലില് നിന്നും നടന്നു പോകാവുന്ന ദൂരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ഓഫീസിലേക്ക്....
[Wrote on 4th November 2012]
ഫി...ഹാഥ അബയിത്...[ആ വെളുത്ത കാര് ആണ്]
നീണ്ടു നിവര്ന്ന് ഒരു പുതു പുത്തന് ടൊയോട്ട ആവലോന് അല്പം അകലെ രാവിലത്തെ വെയിലില് ഗമയോടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ...മനസ്സില് പറഞ്ഞു...'അങ്ങനെ ആവലോനും ലിസ്റ്റില് ആയി'...[ മിക്ക ആഡംബര കാറുകളില് കയറുമ്പോഴും ഒന്ന് മനസ്സില് കുറിച്ചിടുക പതിവാണ്...കാരണം ആ വക മുന്തിയ ഇനം കാറുകള് ഒന്നും ഒരിക്കലും സ്വന്തം ആക്കാന് വഴി ഇല്ല,.... പോരാത്തതിനു ഒരു വിധ പെട്ട എല്ലാ വണ്ടികളും കാണാ പാഠം ആയ മകനോട് ഒന്ന് വീമ്പു ഇളക്കാനും ഒരു അവസരം ആയല്ലോ ]...
അദേഹത്തിന്റെ കൂടെ മുന് സീറ്റില് ഇരുന്ന് കാര് സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു നീങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോള് ധൃതിയില് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ഇടാന് ഞാന് വെപ്രാളപെടുന്നത് കണ്ടപ്പോ അദേഹം എന്നോട് ആയി പറഞ്ഞു...
''ലാ ലാ മാ ഇരീദ്'' [വേണ്ട വേണ്ട അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല]
'കലക്കി'..എന്ന് ഞാന് മനസ്സിലും...''സയന്"'' [ഫൈന്] എന്ന് ഞാന് തിരികെ പറയുകയും ചെയ്തു...[സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ഇല്ലാതെ ഈ കാലം അത്രെയും യാത്ര ചെയ്യാന് പറ്റിയിട്ടു ഇല്ല]...ആ വിഷമം മാറി കിട്ടി...
വിശാലമായ ആ സീറ്റില് നന്നായി അമര്ന്നു ഇരുന്നു...എന്നിട്ടും സ്ഥലം ബാക്കി...'കൊള്ളാമല്ലോ വണ്ടി'...എന്ന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു വെറുതെ ഒന്ന് അദേഹത്തെ നോക്കി...പറഞ്ഞത് പെട്ടന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു എടുക്കേണ്ടി വന്നു...സീറ്റ് എന്ന ഒരു സാധനമേ കാണ്മാനില്ല... പാവം വളരെ ബുദ്ധിമൂട്ടി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഇത്ര വില കൊടുത്ത് എന്തിനാണാവോ ഈ വണ്ടി എന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയി...
വണ്ടി അനങ്ങി തുടങ്ങിയത് മുതല് മൊബൈല് ഫോണ് ഇടതടവില്ലാതെ ശബ്ദിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...ഒരു കണക്കിന് അത് നന്നായി...അല്ലെങ്കില് അറബി പെട്ടന്ന് മലയാളം പഠിച്ചാനെ...!
അങ്ങനെ സൈറ്റില് എത്തിപ്പെട്ടു...അവിടെ കോണ്ട്രാക്ടര് വേഷം അണിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ 'വലിയ' അഫ്ഗാനി മനുഷ്യന്...!!,!! അയാളുടെ ഒരു ചൂണ്ടു വിരല് എന്നെ പോലെ... [ശരാശരി എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നു... :) ]ഉള്ള ആളിന്റെ മൂന്ന് വിരല് ചേര്ത്ത് വച്ചാലേ വലുപ്പം തികയു...അയാളുടെ കൈയില് ഒരു കൊച്ചു മൊബൈല് വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി...അയാളുടെ കൂടുതല് 'ഫ്രെയിം വര്ക്ക്' നോക്കി നില്ക്കാന് മെനക്കെടാതെ...വന്ന പണി തീര്ക്കാം എന്ന് കരുതി...ഏന്തി വലിഞ്ഞു മേലേക്ക് കയറി...പേരിനു ഒരു ചെക്കിംഗ്...[സംഭവത്തിനു ഉത്തരവാദി ഞാന് അല്ലാലോ...ഞാന് വെറും ഒരു പകരക്കാരന്......, എന്ന് ഞാന് ഇടയ്ക്കു സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു...]
സത്യസന്ധമായി പണി [ചുമ്മാ ജാഡ]...എടുക്കുന്നു എന്നാ വ്യാജേന ഓരോ മുറികളിലായി [സൈറ്റ് ഒരു വില്ല ആണ്] കയറി ഇറങ്ങുക ആയിരുന്നു..ഒരു കിടപ്പ് മുറിയുടെ ചുമരില് രണ്ടു അടി നീളത്തില് കുത്തി ഇറക്കി ഇരിക്കുന്ന വാര്ക്ക കമ്പിയില് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവര് തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നില് ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നം ഉയര്ത്തി...ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോള് ഞാന് കുറച്ചു നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്ന് പോയി...രാവിലെ ഏതോ പണിക്കാരന് കഴിച്ചിട്ട് ബാക്കി വന്നു പകുതി കുബൂസ് ഭംഗി ആയി പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നു...പിന്നീടു കഴിക്കുവാന് വേണ്ടി...ഞാന് അടുങ്ങുന്ന എത്രയോ പേര് ഭക്ഷണം പുല്ലു പോലെ വലിച്ചു എറിയുന്നു...നിര്വികാരതയോടെ നോക്കി നില്ക്കാനെ ആയുള്ളൂ...
മോഹന്ദീസ്..താല് ഫോക്ക് ഷോയി...[എഞ്ചിനീയര്, ദയവായി മുകളിലേക്ക് വരൂ]...ഉടയോന് ബഹുമാനത്തോടെ ആണ് മുകളില് നിന്നും പറഞ്ഞത് എങ്കിലും...എനിക്ക് എന്തോ കേറി വാടാ പുല്ലെ മുകളിലേക്ക്..ചുമ്മാ വായി നോക്കി നില്ക്കാതെ...എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ തോന്നി...!!
ഒരു വിധം എല്ലാ തിടുക്കത്തില് നോക്കി തീര്ത്തു മുകളിലേക്ക് കയറി...[വന്നത് പാരപെറ്റിന്റെ വാര്പിനു ആയിരുന്നു]
പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് നല്ലവണ്ണം വീണ്ടും വീണ്ടും പഠിച്ചു ഉറപ്പിച്ചു 'ഐറ്റം' ആണ് ഞാന് ചെക്കിംഗ് എന്ന് പറഞ്ഞു എത്തി പെട്ട് ഇരിക്കുന്നത്...[Structural Checking]
............................
''ഓക്കേ'' പറഞ്ഞു വാര്പിനു അനുമതി നല്കി...
തനി ആര്ട്ട് ഫിലിം പോലെ ഒരു ഒരു ട്രക്കും [കോണ്ക്രീറ്റ് പമ്പും] അതിനെ അനുഗമിച്ചു കോണ്ക്രീറ്റ് നിറച്ചു മറ്റൊരു ട്രക്കും...പതുക്കെ വന്നു നിന്ന്...ഓരോരുതാരായി ഇറങ്ങി...
സത്യം, എ'ന്റെ പിടി വിട്ടു...മണി 10 ആയി...പെട്ടന് തീര്ത്തു വരം എന്ന് കരുതി കഴിക്കാതെ വച്ച രാവിലത്തെ ദോശ ആഫീസില് ഇരിക്കുക അല്ലെ....അതിന്റെ അവസ്ഥ എന്തായ്യോ എന്തോ...
അര മണിക്കൂര് കൊണ്ട് പണി തുടങ്ങി...കോണ്ക്രീറ്റ് ഒഴുകി തുടങ്ങിയ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ അകത്തു സ്ടയര് റൂമില് ഇരുന്ന ഞാന് പുറത്തേക്കു വന്നു...ശരിക്കും ഞെട്ടി...കുറെ മുന്പ് താഴെ വച്ച് കണ്ട ആ ആജാന ബാഹു അഫ്ഗാനി...നഗ്ന പാദങ്ങളില് പാരപെറ്റിനു മുകളിലൂടെ ഓരോ ഇഞ്ച് വലുപ്പം ഉള്ള രണ്ടു പ്ലയിവൂഡില് (റൂഫ് നിരപ്പില് നിന്നും നാലര അടി പൊക്കത്തില് ഇരു വശമായി അടിച്ചു തീര്ത്ത ചട്ടകൂട്ടില് കൂടി) ആനയുടെ തുമ്പികൈയില് തൂങ്ങി ആടുന്ന പോലെ പമ്പിന്റെ അറ്റത് പിടിച്ചു കോണ്ക്രീറ്റ് ഒഴിച്ച് നീങ്ങുന്നു...തട്ടില് അങ്ങ് ഇങ്ങായി പൊങ്ങി നില്ക്കുന്ന ആണി...തറ നിരപ്പില് മുപ്പതു അടിയോളും പൊക്കത്തില് യാതൊരു സുരക്ഷ കവചങ്ങളും മുന്കരുതലും ഇല്ലാതെ അയാളുടെ പണിയോടു ഉള്ള ആത്മാര്ഥതയും അര്പണ മനോഭാവവും കണ്ടപ്പോള് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധവും കലിയും തോന്നി....[എനിക്ക് എന്നോട് അല്ല...ഉടയോന് അറബിയോട്...ജീവന്മരണ പോരാട്ടം പോലെ അവന് പണി എടുത്തിട്ട് അവനു എന്ത് പ്രയോജനമായിരിക്കും കിട്ടുക...അരയ്ക്കു ചുറ്റും ഒരു വടം എങ്കിലും കെട്ടുവാന് അറബിക്ക് അവനോടു ആയി പറയാം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി...] ശ്രദ്ധയില് പെടുതിയപോ...അവനു അത് ശീലമാണ് എന്നാ പോലെ ഒരു നോട്ടം തന്നു...[അതോ....നീ നിന്റെ പണി നോക്കി പോടാ ചെക്കാ എന്നോ....അറിയില്ല...] മനക്കട്ടി കൂടുതല് ആയതു കൊണ്ട് ഞാന് പതുകെ അകത്തു തന്നെ നിന്നു ....
..............................
പണിക്കു ഇടയില് ഉടയോന് എങ്ങോ പോയി [എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്] മാറി വന്ന കന്തൂറയും [അറബികളുടെ കുപ്പായം] വെടിപ്പായ മുഖവും ആയി വന്നു എന്നോട് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു....അപ്പോഴേക്കും മണി 11:30 ആയി... അഫ്ഗാനിയുടെ അര്പണ മനോഭാവത്തിനു മുന്നില് [മനസ്സില് നിന്നും അത് മായുന്നില്ല]..എന്റെ വിശപ്പിന്റെ ആന്തോളനം തന്നെ ഇല്ലാതെ ആയി...
............................
തിരിച്ചു വന്നു കാറില് കയറിയപോഴും അദേഹത്തിന്റെ ചെവിയില് മൊബൈല് ഫോണ് ഒട്ടിച്ചു വച്ച പോലെ ആയിരുന്നു....അനായാസം ഒരു വിരലില് സ്ടീയറിംഗ് തിരച്ചു ഫോണിന്റെ അങ്ങേ തലക്കല് നില്ക്കുന്ന ആള് കേള്ക്കുന്ന വിധം സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് ഞാന് കൌതുകത്തോടെ നോക്കി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു....
അനുവദനീയമായ രണ്ടു അക്ക വേഗ പരുധിയില് [ ടൌണില് ] നിന്നും മൂന്ന് അക്കത്തിലേക്ക് കാറിന്റെ സൂചിക നീങ്ങുന്നത് കണ്ടു ഞാന് അങ്ങനെ ഇരുന്നു...ഇടയ്ക്കു ഫോണിനു ഒരു ഒഴിവു വന്നപോ...ഞാന് അദേഹതോട് ചോദിച്ചു....
''സൈയര ജദീത്'' ? [പുതിയ കാര് ആണോ..?] വളരെ ബലം പിടിച്ചു അല്പം ഗമയോട് കൂടി അദേഹം
"ഹൈന് ജദീത്" [അതെ പുതിയത് ആണ്]
മസ്ബൂദ് ? [നല്ലത് ആണോ...കൊള്ളാമോ...അങ്ങനെ സന്ദര്ഭോചിതമായി പല അര്ഥങ്ങള് ഉള്ള വാക്ക്]
''ഹൈന് മസ്ബൂദ്''...
ഞാന് ചുറ്റും ഒന്ന് കൂടി നോക്കി..പുറമേ നിന്നും ഒട്ടും അകം കാണാത്ത സണ് ഫിലിം ഒട്ടിച്ച ഗ്ലാസും ഡാഷ് ബോര്ഡും എല്ലാം എല്ലാം...നോക്കി രസിക്കുക ആയിരുന്നു...അപ്പോള് മാത്രം ആണ് മുന് വശത്തെ ഗ്ലാസ് ശ്രദ്ധിച്ചത്...പകുതിയില് കൂടുതല് സണ് ഫിലിം ഒട്ടിക്കുന്നത് ചിന്തിക്കാന് പോലും നമ്മള് വരുത്തര്ക്ക് ആവില്ല...
ഒരു നെടുവീര്പോടെ ഞാന് പുറത്തു നോക്കി ഇരുന്നു...നാട്ടില്ലേ നമ്മുടെ ഊട് വഴികള് ഇങ്ങനെ മൂന്ന് അക്കങ്ങളില് കാറിന്റെ വേഗതയ്ക്ക് സാധിക്കുമോ.? ചിന്തകള് നീളുന്നതിനു മുന്പെ..തന്നെ ഒരു തിരശീല വീണു പെട്ടന്ന് തന്നെ...വേഗതയുടെ കണക്കു കൂട്ടല് പാളിയത് കാരണം വണ്ടി മിന്നല് വേഗത്തില് ചവിട്ടി നിര്ത്തേണ്ടി വന്നു...ഞാന് വണ്ടിക്കു മുന്നേ പായും പോലെ...അല്പം മുന്പ് ഭംഗി അസൂയയോടെ നോക്കി കണ്ട ഫ്രന്റ് ഗ്ലാസ്സിന്റെ ബലം പരിശോധിക്കേണ്ടി വന്നു....
[ഓ...വെറുതെയാ ...ചുമ്മാത... മുന്തിയ ആഡംബര കാര് എന്ന് ഒക്കെ പറയുന്നത്....ഗ്ലാസ്സ് റബ്ബര് ബീടിങ്ങില് നിന്നും ഒരു വശത്തു കൂടി പുറത്തേക്കു തെന്നി മാറി...ഞാന് ആ ഗ്ലാസും അറബിയെയും മാറി മാറി നോക്കി....]
ആ വലിയ മുഖത്തിലെ രണ്ടു ചെറിയ കണ്ണുകളില് തെളിയുന്നത് നന്നായി വായിക്കാമായിരുന്നു..
''എന്ത് പണി ആണ് ഡാ പൊട്ടാ നീ ഈ കാണിച്ചെ..?''
നിസഹായനായി തലയ്ക്കു കൈയും താങ്ങി ഉള്ള ഇരുപ്പു കണ്ടു എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് മനസ്സിലായില്ല...
ഗുണപാഠം:
[1] ട്രാഫിക് നിയമം കഴിവതും പാലിക്കാന് ശ്രമിക്കുക..[ബ്ലെറ്റ് ഇടാന് ശ്രമിച്ചവനെ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ നിമിഷത്തെ ഓര്ത്തു ആ പാവം വേദനിക്കുന്നു ഉണ്ടാവും]
[2] എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ട്ടപെട്ടാല് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുക
ശേഷം ഭാഗം നിങ്ങളുടെ യുക്തിക്ക് വിടുന്നു...
സിഗ്നലില് നിന്നും നടന്നു പോകാവുന്ന ദൂരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ഓഫീസിലേക്ക്....
[Wrote on 4th November 2012]
No comments:
Post a Comment